arrow_drop_up arrow_drop_down
Suikerziekte Genezen Interview 2 - Een leven zonder diabetes
7 augustus 2013 

Suikerziekte Genezen Interview 2 - Een leven zonder diabetes

Suikerziekte Genezen Interview 2 – Een leven zonder diabetes is een interviewserie met ervaringen van mensen die vrij van diabetesmedicatie zijn of zijn geweest. Verhalen die ontroeren en inspireren. Mijn interview van vandaag is met Anita Gieskes. Anita heeft diabetes type 2 sinds 1991 en is enkele malen vrij van haar diabetesmedicatie geweest. Wat kunnen wij van haar leren?Voor me zit een vrouw vol levenservaring. Een vrouw die haar wijsheid bovendien inzet om anderen te helpen. Momenteel werkt ze in de jeugdzorg en gebruikt ze haar kennis om kinderen te helpen. Om tot dit punt te komen heeft ze veel moeten verwerken en suikerziekte speelde binnen dit proces een belangrijke rol. De ziekte heeft haar (uiteindelijk) veel gebracht. Een uniek voorbeeld dat laat zien hoe je levensvreugde bepalend is voor het genezen van suikerziekte (zie ook mijn eerdere blog: Is genezing van diabetes type 2 mogelijk?).

Diagnose diabetes type 2

‘In 1991 werd door de huisarts de diagnose diabetes type 2 gesteld. Suikerziekte,’ begint Anita met haar levensverhaal. ‘Ik was bij de huisartsenpost omdat mijn man en ik kinderen wilden krijgen, maar dat wilde niet lukken. Uit bloedonderzoek bleek dat ik een hormoon miste, waardoor ik versnelt in de overgang kwam. Tijdens het bloedonderzoek werd ook mijn HbA1C getest en daaruit bleek dat ik potentieel suikerziekte had. Kort na dit bloedonderzoek werd dit inderdaad bevestigd.’

Het verbaasde Anita niet. Binnen haar familie heeft bijna iedereen diabetes type 2. De eerste 2 jaar kreeg ze tabletten voorgeschreven, maar dit bleek niet voldoende. Ze moest overstappen op het injecteren insuline. Ze had echter weinig zelfdiscipline en bovendien zat ze in een levensfase waarin ze erg in de knoop zat met zichzelf. ‘De ziekte interesseerde me simpelweg niet. Bovendien zijn diëten en ik nooit een gelukkige combinatie geweest,’ schaterlacht Anita. Ook van de arts bij wie ze onder controle stond hoefde ze weinig te verwachten. ‘Er was nul komma nul begeleiding en ik kreeg totaal geen informatie. Alleen ‘dat ik geen suiker meer mocht eten’. In kinderlijke taal is me verder uitgelegd wat suikerziekte precies is en daar is het bij gebleven. Ik wist wel wat van de ziekte doordat veel familieleden al suikerziekte hadden, maar dat was het dan ook. Waar ik behoefte aan had gehad was psychische begeleiding. Mijn leven stond op zijn kop doordat ik net gehoord had dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen en toen kwam de suikerziekte daar ook nog eens overheen. Maar ik kreeg geen enkele vorm van ondersteuning. Ik werd aan mijn lot overgelaten. Ja, als ik wilde kon ik me volproppen met medicijnen tegen depressiviteit. Dat was niet wat ik nodig had.’

 

Verkeerde arts

Aangezien Anita altijd moeite heeft gehad met een gezond en regelmatig eetpatroon, had ze naast de geestelijke begeleiding veel behoefte aan een diëtiste. ‘Ik had iemand nodig die me bewust zou maken van het belang van goede voeding, maar ik kreeg niemand toegewezen. Zelf was ik niet assertief genoeg om te vragen om een diëtiste. Dat zou nu wel anders zijn,’ zegt ze veelbetekenend. ‘Met de arts die de diagnose suikerziekte bij me had gesteld, boterde het niet. Na verloop van tijd ben ik naar een andere arts gegaan en daar klikte het beter mee. Ik kan dat iedereen aanraden: als je geen connectie hebt met je arts, zoek dan een andere. Hij is ten slotte je vertrouwenspersoon,’ geeft ze als advies mee.

‘Als je geen connectie hebt met je arts, zoek dan een andere. Hij is ten slotte je vertrouwenspersoon’ #suikerziektegenezen.nl

Verandering

Een eerste stap naar verandering kwam voort uit een ontmoeting met een man die haar iets heel opmerkelijks vertelde. Hij zei: je hebt geen ziekte, geen diabetes, maar je hebt een heel ander probleem. Je houdt niet van jezelf. Waar jij last van hebt in je lichaam is vastgezette liefde.

‘Ik was echt van de kaart door wat hij zei,’ geeft Anita aan. ‘Maar het klopte wel. Op dat moment kon ik helaas nog niets doen met zijn woorden. Er gebeurde teveel in mijn leven. Het was te confronterend. Ik duwde het weg, maar ik geloofde hem. Hij had absoluut gelijk. Ik spoot toen overigens al 4 keer per dag. Met 2 keer spuiten was ik niet goed meer in te stellen.’

De psychologische oorsprong van ziekte

‘Een echt keerpunt kwam toen ik een boek kreeg over de psychologische oorsprong van ziekte van de schrijfster Christine Beertland. Ik las het gedeelte over de ontstaansoorzaak van diabetes en daar stond ook in wat die man mij had verteld. Op mijn werk had ik een supervisor waar het goed mee klikte en die mij veel zelfvertrouwen gaf. Daardoor durfde ik het toen wel om nader onderzoek te doen naar mijn haperende eigenliefde. Ik was me ook al bewuster van de effecten van het verleden op het heden en kreeg aan de lopende band inzichten over het hoe en waarom van bepaalde gebeurtenissen in mijn leven. De oorzaak en oplossing van mijn diabetes lag in mijn gebrek aan eigenwaarde en eigenliefde, daar was ik van overtuigd. Ik was er ook van overtuigd dat mijn diabetes te genezen was, alleen wist ik nog niet hoe ik dat moest doen. Inmiddels had ik een diabetesverpleegkundige gekregen waar ik een goede band mee had. Ook zij bevestigde wat ik dacht, namelijk dat ziekte een psychologische oorspong heeft. Los je het een op, dan zal het ander verdwijnen. Deze verpleegkundige is heel belangrijk voor mij geweest.’

Insulinevrij

De volgende stap diende zich vanzelf aan. In 2001 kreeg Anita een nieuwe baan. Daar was een collega die haar zag voor wat ze was. Bij hem kon ze volledig zichzelf zijn. ‘Hij leerde me de verschillende rollen in mijzelf te herkennen. Bijvoorbeeld het kleine kind in mij dat erg gekwetst en boos was,’ herinnert Anita zich. ‘Daar moest ik aandacht aan schenken. Dat deel van mijzelf had ik verwaarloosd en diep weggestopt. Ik moest weer kind kunnen zijn.’ Dat betaalde zich uit. En hoe! Door het harde werken aan zichzelf en de nieuwe Anita die daarbij ontstond, was ze voor een periode van ruim anderhalf jaar vrij van insuline! Daarna verwisselde ze van baan en viel ze weer terug. ‘In mijn nieuwe baan mocht ik alles zijn, behalve mijzelf. Ik kwam slecht in mijn vel te zitten en opnieuw kwamen er veel dingen uit het verleden naar boven die ik nog niet onder ogen had gezien. Op mijn werk kreeg ik te maken met seksuele intimidatie en machtsmisbruik, situaties waar ik ook als kind mee te maken heb gehad. Ik ben vroeger seksueel misbruikt. Nu ik hier weer mee werd geconfronteerd, kwam mijn behoefte aan insuline keihard terug…’

Proces

Dat deze zaken naar boven kwamen ziet Anita als onderdeel van het proces. Haar verleden kwamen naar boven en dat gaf haar de mogelijkheid ernaar te kijken en het stukje bij beetje op te ruimen. Ze zat ruim 2 jaar in de ziektewet. Tijd die ze voor zichzelf nodig had en gebruikte om met zichzelf in het reine te komen. ‘In 2005 moest ik eigenlijk de WAO in. Dat wilde ik niet, ik wilde werken. Ik moest ervoor tekenen dat het mijn eigen verantwoordelijkheid was om toch weer zou te gaan werken en het voor eigen risico was als het fout ging. Ik werd docent, weer een geweldige periode. En weer….verdween mijn insulinebehoefte! Ik was ruim een jaar insulinevrij. Toen werd me duidelijk hoe het werkte. Wat de oorzaak en genezing van suikerziekte is. Alles viel op zijn plaats.’

Suikerziekte

De jongen die (van) suikerziekte genas

Dat werd nog duidelijker toen de situatie op haar werk weer veranderde. De problemen met ‘jezelf niet mogen zijn’ kwamen terug en daarmee opnieuw de suikerziekte. In 2009 is ze gestopt met haar baan en werd ze werkeloos. Voor Anita was het genoeg geweest. Ze gebruikte die periode om nu voor eens en voor altijd af te rekenen met haar verleden, waardoor de buitenwereld geen invloed meer op haar zou hebben. Om voor eens en voor altijd terug bij zichzelf te komen, ongeacht wat anderen zeiden of dachten. Ze wilde met zichzelf in het reine komen. Ze onderzocht waarom ze zichzelf altijd tekort deed. Waarom ze er niet voor zichzelf was. En ze merkte dat de behoefte aan insuline direct reageerde naar gelang het beter of slechter met haar ging.

‘Jouw boek ‘De jongen die (van) suikerziekte genas’, was het laatste puzzelstuk,’ vertelt Anita. ‘Het was zo’n feest der herkenning. Ik raad iedereen aan dat boek te lezen. Het is bovendien veel meer dan een boek over ziekte. Er ligt zoveel wijsheid in verscholen. Ik ben er in ieder geval aan toe mijn laatste stap te zetten. Zo zie ik het. Ik wil nu voor eens en altijd van mijn suikerziekte afkomen door terug te komen bij mijzelf.’

‘Jouw boek De jongen die (van) suikerziekte genas, was ’t laatste puzzelstuk. Feest der herkenning. Ik raad iedereen aan dat boek te lezen’

Insulinepomp

Ze is al goed op weg. Niet zo lang geleden is Anita overgestapt op een insulinepomp. Dat helpt haar om op een hele natuurlijke manier stapsgewijs haar insuline af te bouwen. Ze gebruikte nog niet zo lang geleden 300 eenheden insuline per dag. Nu zijn dat er nog maar 60. Doordat ze geestelijk stabiel is, blijven ook pieken en schommelingen afwezig. ‘En ik ben me er eindelijk van bewust dat juiste voeding ook helpt,’ lacht ze. ‘Ik weet nu wat juiste voeding kan doen. Blijkbaar ben ik er op dit moment pas aan toe om hier werkelijk iets mee te doen. De film ‘Simply raw’ droeg overigens ook bij aan die bewustwording.’

‘Ik ben gaan inzien dat ik de moeite waard ben,’ sluit Anita af. ‘Ik ben het waard om van mijzelf te houden. Ik ben ook milder geworden naar mijzelf en mijn omgeving toe. Ik heb momenteel een prachtige baan in de jeugdzorg. Er is veel veranderd.’

Anita weet zeker dat ze van haar diabetes afkomt. ‘Binnenkort gaat de insulinepomp in de kast. Mijn moeder is net overleden en dat geeft onrust, anders was het misschien nu al gebeurd.’

Anita wil de lezers graag nog wat meegeven. ‘Veel mensen leven onbewust. Het bewustzijn is onderontwikkeld. Werk aan je zelfreflectie, weet waarom je wat doet. Weet wat de intentie is waarmee je wat doet. Fysieke genezing is slechts één deel van het verhaal, geestelijke genezing is het andere gedeelte.’

De tips & truc’s van Anita Gieskes uit het suikerziekte genezen interview ‘Een leven zonder diabetes’ op een rijtje. Wat is haar aanpak om van suikerziekte af te komen?

  • Vind jezelf de moeite waard. Ontdek jezelf. Neem daar de tijd voor, het is een proces.
  • Investeer in jezelf.
  • Voeding is niet onbelangrijk…
  • Luister naar je lichaam, de gevolgen van diabetes kunnen je hard raken.
  • Als je geen connectie hebt met je arts, zoek dan een andere. Hij is ten slotte je vertrouwenspersoon.
  • Iedereen zou het boek ‘De jongen die (van) suikerziekte genas’ moeten lezen

Heb jij ook een ervaring om te delen? Jouw ervaringen en inzichten vormen een kostbaar geschenk voor anderen! Laat je reactie voor hen achter.

Over de schrijver
Franklin Leers (1973) is als life coach, spreker, auteur en origineel denker gespecialiseerd in empowerment en de oorsprong van ziekte. Zijn pragmatische aanpak en vermogen om ingewikkelde materie te vertalen naar alledaagse en herkenbare gebeurtenissen heeft hem bij zijn lezerspubliek de bijnamen ‘filosoof van het dagelijks leven’ en de ‘Paulo Coelho van de lage landen’ opgeleverd.
Gerard
Franklin
Door

Franklin

op 14 August 2013

Beste Gerard, dit is echt een inhoudelijke vraag voor de medisch specialist waar je onder behandeling bent. Hoe graag ik ook zou willen, hier mag ik helaas geen uitspraken over doen. Zelf geloof ik absoluut in het herstelproces van het eigen lichaam en zijn er tal van maatregelen ter stimulering van zenuwbanen en doorbloeding, maar iets zo specifiek als dit valt buiten het gebied waarover ik advies mag geven. Toch even door naar je behandelaar. Succes Gerard!

Reactie plaatsen